در خبرها آمده بود که سازمان ملل سال ۲۰۰۹میلادی را سال شیخ بهائی نامگذاری کرد این خبر هر چند برای ما ایرانیان مایه مسرت و شادکامی است اما برای اینجانب باعث نگرانی نیز می باشد .نگرانی نه از آن حیث که بیم آن رود که این دانشمند بزرگ ایرانی نیز مانند خیلی از دانشمندان بزرگ که سازمان ملل سالی را به نام آنها نامگذاری کرد با طیب خاطر یا بدون طیب خاطر به یکی از کشورهای دوست و برادر همسایه و غیر همسایه پناهنده یا دزدیده شود بلکه نگرانی من بابت این است که حالا که ما در شناساندن این دانشمندان بزرگ کاری نمی کنیم لا اقل در فرداهای نزدیک به محض اینکه یکی از همین کشورهای دوست و برادر مقبره ای را در فلان قصبه پیدا کرد یا قطعه شعری یا رساله ای منتسب به این دانشمند بزرگ به زبان مردم فلان کشور کشف شد و آن کشور با استناد به این مدارک مهم و محکمه پسند ادعا کرد که مثلا" شیخ بهائی ترک است یا اصلا از بیخ عرب می باشد زود از کوره در نرویم و رگ گردنمان بیرون نزند که فلان یا بهمان کشور دانشمندان ما را دزدیدند یا مصادره کردند بلکه اگر واقعا" دوستدار فرهنگ این آب و خاک هستیم بار تکرار بر خطر بندیم و قبل از اینکه کشورهای بیگانه پیش دستی کنند و این بزرگان را به تابعیت خود در آورند با ارج نهادن به تمامی مشاهیر این ملک اعم از حاضر و غایب دین خود را نسبت به ادب و فرهنگ و شعور والای ملی و بومی این مرز و بوم ادا کنیم و حادثه را قبل از وقوع علاج کنیم.